تاریخچه ورود ایل گودرزوند چگینی به شهر قزوین

حدود ۳۰۰ سال پیش ایل چگینی به قزوین کوچانده شد عده ای دلیل آن را عدم تبعیت این ایل از حکومت دانسته اند که پی آمد آن تبعید بود اما شادروان محمد بهمن بیگی در کتاب بخارای من ایل من می نویسد: چگینی ها باج به فلک نمی دهند ، زیر بار مرو بودند و زیر بار دشنام نمی روند به امر کریم خان زند از خاستگاه خود < لرستان> به فارس برده شدند << جهت یاری دادن حکومت زند در زمان سام خان چگینی از سرداران شجاع کریم خان . او عده زیادی از خاندان های لر را از لرستان، چهارمحال و بختیاری و۰۰۰ با خود همراه کرد وبه فارس برد>>و پس از انقراض حکومت زند به فرمان آقا محمد خان قاجار<< که نگران به حکومت رسیدن مجدد حکومت زند به همراهی ایلات و سربازان لر بود >> دوازده هزار خانوار لر ساکن فارس چون مافی، چگینی، زند، لک، دلفان، سیلاورزی، سلاورزی ،عبدالملکی و۰۰۰۰ که جزو ایلات وابسته به زند بودند از فارس به شهریار و ورامین و قزوین کوچانده شدند۰ دسته ای از ایلات چگینی به سرپرستی محبعلی سلطان << لقب سلطان به دلیل منصب دار بودن در حکومت زند است.زیرا درسال 1128ه ش کریم خان با نظم بخشیدن به سپاهش هر 10 نفر را زیر نظر اون باشی و هر صد نفر زیر نظر یوزباشی وهر 1000نفر زیر نظر مین باشی ومین باشی ها زیر نظرسلطان وسلطان زیر نظر خان وخان زیر نظر شاه بود>> به سمت قزوین حرکت کرد این ایل درابتداقزوین راپشت سرگذاشت و در بخش هایی ازگیلان امروزی به کوچ نشینی مشغول شد وبا کوچ نشینی بین مناطقی از گیلان و قزوین گذران زندگی می کردند اما در دوران پهلوی اول برای خلع سلاح کردن عشایر و در دسترس بودن آنها قانون تخته قاپو تصویب و به اجرا درآمد که بر طبق آن اسکان عشایر اجباری گشت بنابر این، این ایل هم ناچار به یک جا نشینی روی آورد،مولف کتاب سرزمین قزوین در مورد اقامتگاه های اصلی این ایل می نویسد : گروه زیادی از چگینی ها در دهات دهستان های اقبال ، قاقازان و طارم برای تمام سال ساکن هستند و تعدادی از آنها نیز ییلاق و قشلاق می کنند. ییلاق آنها در حدود ریحان دره ، خرکان، چشمه کره و کوه های ملاسوره قاقازان است و قشلاق این مردم پیرامون اورگن معلم خانی ، قراتیکان، پاچنار، جن دره و حدود خاگینه طارم و زرین خانی کنار رودخانه شاهرود است.1 .

با توجه به این پیش درآمد ادامه داستان رابه نقل ازیکی از ریش سپیدان ایل چگینی دراینجامی آوریم
*تاریخچه ایل چگینی قزوین

در حدود سیصد سال پیش شخصی بنام( مِوِلی سلطو) یا همان محبعلی سلطان به همراه خانواده و عشیره خود به سمت گیلان و قزوین کوچ کرده است. در مسیر این ایل مدت کوتاهی در مناطق اطراف دیلمان سکونت نمودند اما خان منطقه از ایشان خواسته منطقه را ترک کند ولی محبعلی سلطان بدلیل قدرت و ثروتی که داشته اعتنایی به درخواست خان نمی کند. خان هم برای ماندن اهل بیت محبعلی سلطان در منطقه شرطی قرار میدهدکه متاسفانه در حین عمل به شرط خان، پسر محبعلی سلطان جان خود را از دست میدهدو پس از این واقعه محبعلی سلطان احساس میکندکه این منطقه بدلیل فوت پسرش شگون ندارد و تصمیم میگیرد اهل بیت خود را به سمت قزوین حرکت دهد و در مسیر جاده قدیم قزوین به رشت در منطقه (چَم هوسکو )سکونت میکند اما بدلیل رفت و آمد زیاد کاروانها و ناامنی دوباره کوچ کرده و در زرین خانی ساکن میشود و چندسالی هم انجا زندگی میکنند و به دلیل احتمال سیلاب رودخانه و همچنین بدنبال جنگ با طایفه غیاثوند ها و پیروزی بر انها و جلوگیری از جنگ مجدد مدتی از زرین خانی کوچ کرده و در روستای خرکان پایین و زرده گل و ریحان وسط و آغدوز سکونت میکند که البته باز هم به صورت کوچ نشینی و ییلاق و قشلاق کردن در این نواحی ساکن میشوند
محبعلی سلطان نه پسر داشته که شش پسر در خرکان سفلی، یک پسر در ریحان وسط، یک پسر در زرده گل و پسر دیگر در آغدوز ساکن می‌شوند.و هر کدام به تنهایی دارای فرزندان وخاندان شده و در ادامه به صورت مستقل ادامه میدهند اما ارتباطات خانوادگی به صورت روابط ناشی از ازدواج در فرزندان هنوز وجود دارد
و البته درجهت تایید متن فوق بایدگفت که فامیلی ساکنان این روستاها گودرزوندچگینی است
همچنین با این فامیلی روستاهایی درمسیرحرکت این ایل نیز وجود دارد که احتمالااز بستگان همین ایلند و در همان ابتدا از هم جدا شده اند
و همانطور که گفته شد درابتدا این ایل درمنطقه گیلان واین روستاهاکوچ میکردند ومناطق شمالی قشلاق ومناطق کوهستانی اطراف قزوین ییلاق آنهابوده امابعد تصمیم میگیرند که درهمان مکان ها ساکن شوندبنابراین عده ای درمکان ییلاقی وعده ای درمکان قشلاق ماندگار شدند ودلیل پراکندگی آنها دراین نواحی میتواند این باشد
گفته شده قبرمحبعلی سلطان دریکی از امامزاده های لوشان است که درطی مرمت امامزاد ه تخریب شده است و هم اکنون آثاری ازآن نیست اما قبر عیوض علی سلطان یکی از پسران محبعلی سلطان در روستای خرکان سفلی واقع در بخش قاقازان قزوین است
پدرمحبعلی سلطان،سلیمان بزرگ بوده است
که احتمالا در شیراز مدفون باشد